ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΤΣΑΚΝΗΣ

Μία μελωδία αρχινά...

...να μιλήσω μονάχος μου τώρα με τη γλώσσα που ξέρεις κι εσύ
δίχως νόθα στηρίγματα λόγου ξακουστών ποιητών,
σαν ποτάμι να φύγει η φωνή μου σ ένα ξέφωτο χώρο λαμπρό,
με θορύβους παρμένους στην τύχη γι αυτό. ...